بدان كه اين ماه اوّل ماه‌هاى حرام است كه حق تعالى در قرآن ذكر فرموده و آنها ذى القعده ، ذى الحجّه ، محرّم و رجب است كه در جاهليت و اسلام معظّم و مكرّم بوده‌اند . و سيّد روايتى نقل فرموده در آنكه ذى القعده ، محل اجابت دعا است در وقت شدّت . « 1 » و در روز يك‌شنبهء اين ماه نمازى با فضليت بسيار از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت كرده « 2 » كه مجملش آن است كه در روز يكشنبه غسل كند و وضو بگيرد و چهار ركعت نماز بگزارد . در هر ركعت حمد يك مرتبه و توحيد سه مرتبه و معوّذتين يك مرتبه . پس استغفار كند « 3 » هفتاد مرتبه و ختم كند استغفار را به « لا حولَ وَلا قُوّةَ إلّابِاللهِ العَلىِّ العَظيم » . پس بگويد : يا عَزيز ، يا غفّار اغفِرلي ذُنوبي وَذنوبَ جميع المؤمنين وَالمؤمنات ؛ فَإنّه لا يَغفِرُ الذنوبَ إلّاأنت . و بدان كه روايت شده كه : هر كه در يكى از ماه‌هاى حرام سه روز متوالى كه پنج‌شنبه و جمعه و شنبه باشد روزه بدارد ، ثواب نهصد سال عبادت براى او نوشته شود . « 4 »

--> ( 1 ) . اقبال الأعمال ، ج 2 ، ص 17 ، باب 2 ، فصل 1 . ( 2 ) . اقبال الأعمال ، ج 2 ، ص 20 ، باب 2 ، فصل 4 . ( 3 ) . ظاهر آن است كه اين استغفار و دعاى بعد را ، بعد از نماز بايد به جا آورد . ( منه رحمه الله ) ( 4 ) . اقبال الأعمال ، ج 2 ، ص 21 ، فصل 5 ؛ الدر المنثور ، ج 3 ، ص 235 .